arrow_drop_up arrow_drop_down
minnesota-starvation-experiment

Wat is het ‘Minnesota Starvation Experiment’

Het Minnesota starvation experiment werd in 1944 uitgevoerd. Dit werd gepubliceerd in 1950 door Ancel Keys. Het was oorlogstijd. Het doel was dan ook om te bepalen welke voeding men in de oorlogsgebieden het beste kon inzetten om ondervoeding zo snel mogelijk tegen zou gaan.


Het onderzoek

Gedurende het onderzoek werd bij 36 jonge en gezonde mannen de volgende fasen aangehouden:

    12 weken observeren in controlefase: psychologisch en fysiologisch.

    24 weken uithongeringsfase: inname van 50% calorieën uit controlefase.

    12 weken vier verschillende diëten voor herstel, gebaseerd op inname van calorieën.

    8 weken onbeperkt dieet: men mocht eten wat men wilde, maar alles werd geregistreerd.


De tweede fase

De testpersonen verloren in de tweede fase 25% van hun totale lichaamsgewicht. Na het herstel werden ze nog 9 maanden gevolgd In de uithongeringsfase ontstonden de volgende klachten:

    Een obsessie met voeding: voeding werd prioriteit nummer 1 in hun leven.

    Eetbuien: enkelen kregen, tegen de regels, eetbuien. Daarna voelde ze zich schuldig en emotioneel. 

    Mentale problemen: 20% ervaarde emotionele problemen. Zij werden depressief, angstig, nerveus, psychotisch en verloren de interesse voor seks en vrouwen.

    Fysieke problemen: slaapproblemen, altijd koud, veel gevoeliger voor geluid en licht, duizeligheid, zwakte, jeuk en tinteling in handen en voeten, vocht vasthouden en problemen met zicht.


De herstelfase

In de herstelfase kwamen daar problemen bij:

    Extreme honger en eetbuien: de testpersonen hadden nooit het gevoel dat ze verzadigd waren. 

    Moeite te stoppen met eten.

    Overgewicht: de testpersonen kwamen aan tot boven hun gewicht voor het onderzoek (tot maximaal 10%).


Conclusie

Caloriebeperkende diëten zorgen inderdaad voor snel gewichtsverlies. Dat is dus mooi. Maar de gevolgen zijn dat je steeds honger hebt, je geobsedeerd raakt aan voeding en dat je uiteindelijk weer net zo hard aankomt. In latere onderzoeken zijn deze uitkomsten bevestigd.